Μιλάει για την αγάπη, την ταπείνωση και την υπερηφάνεια. Η
Χάρη του Θεού μας παιδαγωγεί στην ταπείνωση, για τη διάκριση, για την ευχή του
Ιησού, για τη νοερά προσευχή, για την απλότητα, για τον παπα-Τύχωνα, περιγράφει
την κοίμηση του παπα Τύχωνα.
Πινελιά στη ζωή σου.
Άλλαξε τη ζωή σου με μια πινελιά Θεού! Διώξε την φιλαυτία,
την ακηδία-τεμπελιά, την ενοχλητική περιέργεια! Όλα αυτά μόνον εγωισμό και
έπαρση δηλώνουν.
Δεν είναι αυτή πνευματική ζωή! Ο άνθρωπος που αληθινά αγαπά
και λατρεύει το Θεό, ο άνθρωπος που ζει προσευχητική ζωή, δεν ερευνά ποτέ τη
ζωή των άλλων.
Η προσοχή του είναι στραμμένη μόνον στα εσώψυχα του, στον
εαυτό του και στο Θεό. Δεν εντυπωσιάζεται με τίποτε άλλο. Δεν ζει παρακολουθώντας..."κλειδαρότρυπες"
ζωές των γύρω.
Θα αγαπήσεις το Θεό περισσότερο, και θα Τον γνωρίσεις
ουσιαστικά, όταν αποκτήσεις ουσία Χριστού στη ζωή σου, κι όχι...ψεύτικους
τύπους και σχήματα!
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ-ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ.
π.Ιγνάτιος Καζάκος
Πηγή: https://proskynitis.blogspot.gr/
Άγιος Γεώργιος ο Μεγαλομάρτυρας και Τροπαιοφόρος.
Ἀπολυτίκιον
(Κατέβασμα). Ἦχος δ’.
Ὡς τῶν αἰχμαλώτων ἐλευθερωτής, καὶ τῶν πτωχῶν ὑπερασπιστής, ἀσθενούντων
ἰατρός, βασιλέων ὑπέρμαχος, Τροπαιοφόρε Μεγαλομάρτυς Γεώργιε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ
Θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Απολυτίκιον Ζωοδόχου Πηγής.
Ἀπολυτίκιον
(Κατέβασμα). Ήχος α'.
Ο ναός σου Θεοτόκε ανεδείχθη παράδεισος, ως ποταμούς
αειζώους αναβλύζων ιάματα ώ προσερχόμενοι πιστώς, ως Ζωοδόχου εκ Πηγής, ρώσιν
αντλούμεν, και ζωήν την αιώνιον, πρεσβεύεις γαρ συ τω εκ σου τεχθέντι, Σωτήρι
Χριστώ, σωθήναι τας ψυχάς ημών.
Η προετοιμασία για την Θεία Κοινωνία και η διατήρηση της Χάρης.
Πώς να προσερχόμαστε στην Θεία Κοινωνία.
Για να προσερχόμαστε άξια στην Θεία Κοινωνία πρέπει πρώτα
πρώτα να καθαριζόμαστε από τ΄ αμαρτήματά μας με την εξομολόγηση.
Ύστερα, όταν πλησιάζουμε στο άγιο Ποτήριο να έχουμε πίστη,
φόβο Θεού και συντετριμμένη καρδία.
Να μην νιώθουμε υπεροχή απέναντι στους άλλους που δεν
κοινωνούν, αλλά να είμαστε πλημμυρισμένοι από αισθήματα αυτοκατακρίσεως.
Πάνω απ΄ όλα όμως πρέπει να υπάρχουν ακατάπαυστα μέσα μας η
επιθυμία και ο ζήλος ευαρεστήσεως του Θεού, όχι του εαυτού μας. Γιατί είναι
δυνατόν, ακόμα και όταν κάνουμε καλό, να ικανοποιούμε τον εαυτό μας.
Πώς χάνεται η καλή πνευματική κατάσταση μετά την Θεία
Κοινωνία.
Λυπάστε γιατί η καλή πνευματική κατάσταση που αποκτήσατε με
την Εξομολόγηση και την Θεία Κοινωνία, πολύ γρήγορα χάθηκε. Η απώλεια αυτή
είναι πράγματι πολύ θλιβερή, καθώς μάλιστα θα μπορούσατε να την είχατε
αποφύγει.
Πώς; Μην προσφέροντας τον εαυτό σας θυσία στις εξωτερικές
εντυπώσεις, παραστάσεις και εικόνες, που δέχονται και μεταβιβάζουν στην ψυχή οι
αισθήσεις. Αυτές είναι που αποσπούν τον νου από την καρδιά και τον κάνουν να
περιπλανιέται εδώ και εκεί, χάνοντας την νήψη και την κατάνυξη, χάνοντας την
κοινωνία του με τον Θεό.
Δυο λογιών γεύσεις έχουμε, την πνευματική και την σωματική.
Η μια εναντιώνεται στην άλλη, η μια αποδιώχνει την άλλη. Αν γευθεί κανείς τα
πνευματικά αγαθά, περιφρονεί όλα τα άλλα. Αν πάλι γευθεί πράγματα του κόσμου τούτου,
τα πνευματικά χάνονται.
Καταλαβαίνετε, τώρα, τι πρέπει να κάνετε για να διατηρήσετε
ενεργή την πνευματική σας γεύση και να απολαμβάνετε έτσι τα ουράνια αγαθά , που
σας προσφέρει ο Κύριος με την μετάληψη του Τιμίου Σώματος και του παναχράντου
Αίματός Του.
Από το βιβλίο: Χειραγωγία στην Πνευματική Ζωή του Οσίου
Θεοφάνους του Εγκλείστου, εκδόσεις Ι.
Μονής Παρακλήτου.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)